İmruülkays’ın Câhiliye Şiirinde Öncülüğü_{(Şiir Sanatında Diğer Şairlerin Takip Ettiği ve Şiire Getirdiği Yenilikler)}

Araştırmanın temel hareket noktası, literatürde sıkça tekrarlanan “İmruülkays aşk, eğlence ve şarap şairidir” şeklindeki yaklaşımın, onun çok yönlü kişiliğini izah etmekte yetersiz kaldığı düşüncesidir. Nitekim şairin hayatı iki ana döneme ayrılmaktadır: Babası Hucr’un hayatta olduğu, şairin sorumluluk üstlenmediği gençlik devresi bir de babasının Esed kabilesi tarafından öldürülmesiyle başlayan, tüm hayatını bir davaya adadığı ikinci bir merhale. Bu kitap, özellikle ikinci merhalenin şiire yansıyan ruhunu, tarihî veriler ve rivayetler ışığında yeniden anlamlandırmayı hedeflemektedir. Bu bağlamda İmruülkays’ın şiirlerinde yer alan atlâl, nesîb, vasf, fahr ve hicv gibi klasik bölümlerin yalnızca estetik gelenek içindeki işlevleri değil, aynı zamanda bizzat şairin yaşadığı olayların dili hâline gelişi analiz edilmiştir. Örnek olarak intikam yemini, savaşlara katılışı, kabileler arasında askerî destek bulma çabası, Kostantiniye’ye uzanan siyasal diplomasi girişimleri ve nihayet sürgünde ölümüne uzanan tüm bu safhalar, onun şiirini yalnızca bir “duygu sanatı” olmaktan çıkarıp tarihî bir şahitlik metni seviyesine yükseltmektedir.